Wody pod presją | Utrata
379
single,single-portfolio_page,postid-379,single-format-standard,tribe-bar-is-disabled,ajax_fade,page_not_loaded

Utrata

Utrata jest prawostronnym dopływem Bzury o długości około 76 km. Źródła Utraty zlokalizowane są w rezerwacie Las Skulski, ujście znajduje się w okolicach Sochaczewa. Najważniejszymi dopływami Utraty są Raszynka, Regułka, Żbikówka, Rokitnica oraz Teresinka.

W latach 90tych wody Utraty klasyfikowano jako pozaklasowe, poniżej Pruszkowa wielokrotnie obserwowano nienaturalną barwę i zapach wód Utraty. Mierzone wartości BZT5 niejednokrotnie przekraczały 100mg/dm3 (pomiary WIOŚ w 2000 roku).

W 2013 roku, ze względu na elementy biologiczne wody Utraty zaliczono do V klasy (ze względu na makrobezkręgowce bentosowe) z wyjątkiem odcinka od ujścia Rokitnicy do ujścia do Bzury, którego elementy biologiczne zaklasyfikowano do III klasy. Klasyfikacja wskaźników fizykochemicznych wskazuje na stan „poniżej stanu dobrego”, ze względu na przekroczenia stężeń azotu Kjeldahla, azotu azotanowego, ogólnego, fosforanów oraz fosforu ogólnego a także BZT5 oraz OWO. Ogólnie stan ekologiczny wód Utraty oceniono w 2013 roku jako zły, z wyjątkiem odcinka poniżej ujścia Rokitnicy, którego stan oceniono jako umiarkowany.

Jako główne źródła zanieczyszczeń wód Utraty, Program Ochrony Środowiska dla powiatu pruszkowskiego, wymienia:

  • spływy powierzchniowe z terenów wiejskich,
  • ścieki komunalne odprowadzane do odbiorników systemami kanalizacyjnymi,
  • wody opadowe, zakwaszenie odpadów,
  • dzikie składowiska odpadów.

Do najważniejszych obiektów gospodarki komunalnej w zlewni Utraty, według monitoringu oczyszczalni ścieków, prowadzonego przez mazowiecki WIOŚ, należą oczyszczalnie ścieków w Pruszkowie, Nadarzynie, Lesznowoli,  Kampinosie, Sochaczewie a także oczyszczalnie przemysłowe Browaru Jabłonowo, Zakładów Mars Polska.

Komunikat Mazowieckiego WIOSiu w sprawie zanieczyszczenia Utraty

Materiał TVP Info dotyczący skażenia Utraty

Lament nad Utratą (Kronika filmowa z 1988 roku)